شمارهٔ ۱۵۳ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
شادمانی با دلم بیگانه و غم دشمن است
پنبه با داغم نفاق اندیش و مرهم دشمن است
دشمنی با دشمن دشمن، به دشمن دوستی ست
من به شادی دوستم، زان رو که با غم دشمن است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به تضاد شادی و غم اشاره می‌کند و می‌گوید که شادی با دلم بیگانه و غم برای من دشمن است. به عبارت دیگر، شادی از من دور است و غم دشمن من است. همچنین بیان می‌کند که وقتی با دشمنی، دوستی برقرار می‌شود، این نوعی دوستی با دشمن محسوب می‌شود. در نهایت، به این نکته می‌رسد که او به شادی علاقه‌مند است چون این شادی، دشمن غم است.