شمارهٔ ۱۵۵ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
کسی فارغ از کار دنیا نشست
که زانو به زانوی مینا نشست
تذروی ست از چشمه سار طرب
حبابی که در جوی صهبا نشست
به تعظیم برخاست کهسار غم
چو مجنون به دامان صحرا نشست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شخصی از دنیا کناره‌گیری کرده و در کنار مینا نشسته است. این فرد در حال لذت بردن از زیبایی‌ها و شادی‌های زندگی است، مشابه حبابی که در جوی آب نشسته است. کوه‌های غم به احترام او بلند می‌شوند و او مانند مجنون در دامن طبیعت آرام می‌گیرد.