شمارهٔ ۱۵۸ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
ساغر می در کف او، رنگ و بوی گل گرفت
شیشه در چنگش صدای نغمه بلبل گرفت
بی ترنم ریزی مطرب که رشک بلبل است
در گلوی شیشه می، نغمه قلقل گرفت
سبز ما از نازکیها تاب بوی گل نداشت
حیرتی دارم که چون از باده، رنگ گل گرفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از زیبایی و تاثیر رنگ و بوی گل در می‌نوشی سخن می‌گوید. شیشه‌ای که در دست دارد، همچون صدای بلبل می‌نوازد و زیبایی آن باعث حیرت او شده است. او به نحوی به نازکی و لطافت بوی گل اشاره می‌کند و از این که چگونه باده رنگ گل را به خود گرفته، شگفت‌زده است.