شمارهٔ ۱۶۳ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
رنگم از چهره به ذوق لب بام تو پرید
حیف و صد حیف که بالش تهی از مکتوب است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از تأثیر زیبایی و جذابیت چهره معشوق خود بر احساساتش صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که رنگ چهره‌اش از شوق و لذت به خاطر لب‌های معشوقش تغییر کرده و در عین حال، از این که نامه‌ای از او دریافت نکرده، حسرت می‌خورد.