شمارهٔ ۱۸۹ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
طغرا در آخر غزل آورد مطلعی
کاین گوشوار طرز سخندانی من است
معمار عشق، زنده به ویرانی من است
غم، تازه رو ز دیدن پیشانی من است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در آخر غزل، شاعر طغرا یا نشانه‌ای را قرار می‌دهد که نشان‌دهنده‌ی شیوه‌ی بیان اوست. او به معمار عشق اشاره می‌کند که زندگی‌اش را به ویرانی می‌کشاند و غم جدیدی از دیدن پیشانی‌اش بر دلش نشسته است.