شمارهٔ ۲۱۰ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
سایه گرد تیغ بیدم،طالع بسمل کجاست
دشنه سوسن به پهلو می رسد، قاتل کجاست
کس نمی بینم که خالی باشد از دیوانگی
در جنون آباد گیتی، آدم عاقل کجاست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تاریکی و خطر اشاره می‌کند و می‌پرسد قاتل و آسیب زننده‌ها کجا هستند. او می‌گوید که در میان این دیوانگی و آشفتگی، هیچ کس عاقل و با درک نمی‌بیند. این ابیات حس ناامیدی و بی‌تابی را در دنیای پر از جنون و بی‌ثباتی به تصویر می‌کشند.