شمارهٔ ۲۲۰ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
فروغ گوش گل از آتشین نوای من است
دماغ غنچه تر از نشاه صدای من است
که را وسیله گلچینی وصال کنم؟
کسی که محرم او نیست آشنای من است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به بیان احساسات عاشقانه و زیبایی‌های عشق می‌پردازد. او از صدا و نوای خود به عنوان عنصری جذاب یاد می‌کند که می‌تواند حالتی گلچین از عشق و وصال ایجاد کند. همچنین اشاره می‌کند که تنها کسی که می‌تواند به او نزدیک شود، باید محرم عشق او باشد، و در غیر این صورت، او آشنای واقعی او نیست.