شمارهٔ ۲۳۷ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
هما ز سایه دهد گرچه دولتی به شهان
ولی چو سایه، خودش از قفای درویش است
تمام یافته پوست تخت، می داند
که تخت پادشهان، نصف جای درویش است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر بیان می‌کند که اگرچه قدرت و سلطنت ممکن است مانند سایه‌ای بزرگ و قدرتمند به نظر برسد، اما در واقع این قدرت ریشه در فقری دارد که با آن در ارتباط است. در نهایت می‌گوید که تخت و مقام پادشاهان در حقیقت نصف ارزش و جایگاه یک درویش را دارد، و این نشان‌دهنده‌ی فطرت و حقایق عمیق‌تری است که فراتر از ظواهر است.