شمارهٔ ۲۴۰ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
پیغمبریم و ملت ما غم کشیدن است
معراج ما به عرش کدورت رسیدن است
پیری رسید، چون نشود قامتم دوتا؟
تعظیم میهمان، بر مردم، خمیدن است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به مفهوم رنج و سختی در زندگی پیغمبر و ملت اشاره دارد. نویسنده بیان می‌کند که معراج و اوج انسانیت در رسیدن به سعادت و دوری از غم و کدورت است. همچنین به پیری و فانی بودن اشاره می‌کند و اینکه باید به دیگران احترام گذاشت و در برابر مهمانان فروتنی نشان داد.