شمارهٔ ۲۴۲ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این دو بیت از شعرش به این مساله می‌پردازد که اگر زمانه ظلم و ستم کند، چه راهی برای مقابله وجود دارد و اگر شادی‌های زندگی تبدیل به غم شود، چه چاره‌ای باید اندیشید. به عبارت دیگر، او به جستجوی راه‌حل برای سختی‌ها و چالش‌های زندگی می‌پردازد.