شمارهٔ ۲۴۶ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جذابیت چهره محبوب اشاره دارد. شاعر از پنجره‌های مژه‌ محبوبش سخن می‌گوید و به یاد شب تار و زیبایی آن چهره می‌افتد. او به تشنگی خود برای دیدن و بوسیدن چهره محبوبش اشاره می‌کند و آرزو دارد که از جمال او بهره‌مند شود.