شمارهٔ ۲۴۸ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به بی‌خبری و نادانی کودکان اشاره می‌کند که نمی‌دانند بی‌عقلی چقدر ارزش ندارد. اگر آنها می‌دانستند، می‌توانستند از باران گل‌های زیبایی برای تزیین وجود دیوانگان استفاده کنند. به طور کلی، این شعر به مفهوم نادانی و عدم درک عمیق در زندگی اشاره دارد.