شمارهٔ ۲۴۹ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
دمیده دانه ما از زمین تلخ
نگردد از چه دست خوشه چین تلخ
ز تلخی لطف دارد دختر رز
نگوید از چه رو آن نازنین تلخ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به تلخی و شیرینی زندگی اشاره می‌کند. دانه‌ای که از زمین تلخ روییده، نشان دهنده تلخی‌های زندگی است. اما حتی در این تلخی‌ها، مانند دختر رزی که لطافت و زیبایی دارد، نکته‌ای شیرین و زیبا وجود دارد. شاعر از ما می‌خواهد که درباره دلایل تلخی‌ها پرسش نکنیم و به زیبایی‌ها توجه کنیم.