شمارهٔ ۲۵۲ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
روز و شب، دربچه مشرق و مغرب باز است
ورنه از تنگی این خانه، نفس می گیرد
چه امید از خم گردون، که ز پیمانه مهر
آنچه در ساغر مه ریخته، پس می گیرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر بیان می‌کند که در طول روز و شب درهای سرنوشت به روی آدم‌ها باز است. اگر این درها بسته بود، انسان‌ها در تنگنای زندگی نفس‌گیر می‌شدند. او همچنین به بی‌اعتمادی به گردونه تقدیر اشاره می‌کند و می‌گوید که از آن نمی‌توان انتظار عشق و خوشبختی داشت، زیرا آنچه در دل دارد، در نهایت از انسان پس گرفته می‌شود.