شمارهٔ ۲۶۴ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
چشمم که بود از اثر دود دل، سیاه
در انتظار آن گل رعنا سفید شد
دیشب در انتظار شراب وصال دوست
چشم قدح چو پنبه مینا سفید شد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از تأثیر دود بر چهرهاش میگوید که باعث تیره و سیاه شدن دلش شده است. او در انتظار زیبای خاصی (گل رعنا) است و در همین حال، وقتی دیشب در انتظار شراب وصال دوستش بوده، چشمانش به سفیدی پنبه میمانند. این اشعار به احساساتی نظیر عشق، انتظار و تأثیرات منفی دود اشاره دارد.