شمارهٔ ۲۷۴ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
گفتی که نعش ما را، کس پیش و پس نباشد
روزی که ما نباشیم، گو هیچ کس نباشد
ما خانه زاد دامیم، باید ز بعد مردن
تابوت ما اسیران، غیر از قفس نباشد
از یمن شانه کم شد، آشوب چین زلفت
بازار فتنه گرم است، هر جا عسس نباشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به مرگ و نبودن انسان‌ها می‌پردازد و بیان می‌کند که وقتی ما نباشیم، هیچ چیزی وجود ندارد. او اشاره می‌کند که پس از مرگ، ما مانند اسیرانی در قفس خواهیم بود و تابوت ما نیز جز چنین قفسی نخواهد بود. همچنین، با اشاره به مشکل و فتنه‌ای که با نبودن یک نگهبان (عسس) به وجود می‌آید، به آشفتگی و عدم نظم در جامعه اشاره می‌کند.