شمارهٔ ۲۷۷ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
از خرامش سبزه گلبرگ نهال اندام شد
وز نگاهش لاله همچشم گل بادام شد
آن بت رم کرده را از بس که گفتم رام شو
چون برهمن عاقبت ورد زبانم «رام» شد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت یک معشوق می‌پردازد. در ابتدا، از شکوفایی و زیبایی‌های طبیعی مانند سبزه و گلبرگ‌ها صحبت می‌کند. سپس، به اثر نگاه معشوق اشاره می‌کند که باعث می‌شود لاله‌ها نیز زیباتر شوند. در نهایت، شاعر از تلاشش برای رام کردن این معشوق سخن می‌گوید و در نهایت موفق می‌شود او را تحت تاثیر قرار دهد.