شمارهٔ ۲۷۹ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت بیان می‌کند که تنها چیزی که در عشق باقی مانده، صبر است که به خاطر درد و تلخی‌اش، زبان را برنمی‌گرداند. همچنین اشاره می‌کند که عشق بیمار است و هیچ درمانی برای آن وجود ندارد.