شمارهٔ ۲۹۱ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
خواهم غزلی را که به محبوب توان خواند
بیتی خوشم آید که به مطلوب توان خواند
بی روی تو، از شعله آهم شب تاریک
روشن شده زان گونه که مکتوب توان خواند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این غزل شاعر به بیان احساسات خود نسبت به محبوبش می‌پردازد. او به دنبال شعری است که بتواند با آن عشق و محبتش را به محبوبش ابراز کند و به زیبایی آن بیتی را می‌ستاید که به مقصودش نزدیک‌تر باشد. در بیت پایانی، شاعر اشاره می‌کند که غم و آتش عشق او، شب تاریکش را روشن کرده است، به طوری که این احساس را می‌توان به گونه‌ای که در نوشته‌ها آمده است، بیان کرد.