شمارهٔ ۲۸۶ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که کسی که به زیبایی‌ها و لذت‌های زندگی توجه نمی‌کند، از شادی و سرزندگی بی‌خبر است. همچنین شاعر اشاره می‌کند که عشق و ارتباط با معشوق موجب روشنایی و زندگی روزانه اوست و شب‌های او هرگز سحر نمی‌یابد، یعنی بدون عشق و محبت، زندگی‌اش تاریک و بی‌روح است.