شمارهٔ ۳۰ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
برگ گل تازه را، جام طرب ساختیم
تا نرود تازگی همچو جم از نام ما
در چمنی کز زمین، سبزه چو فواره جست
بر لب جو می چکد، تشنگی از کام ما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از زیبایی و طراوت گل تازه سخن می‌گوید که به نوعی به شادی و لذت اشاره دارد. او می‌خواهد این تازگی و شادابی را حفظ کند و نگذارد که مانند نام «جم» (که اشاره‌ای به اسطوره‌ها دارد) فراموش شود. همچنین تصویری از چمنی سرسبز و جوشاندن آب در کنار جوی را ترسیم می‌کند که خود نمادی از شوق و تشنگی برای زندگی و زیبایی است.