شمارهٔ ۳۱۳ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
لبش در باغ، رنگ آمیز گلهای تبسم شد
شکفتن گو به خجلت از دهان غنچه برگردد
نمی آید ز یوسف، جستجوی پیرکنعانی
پسر آن مهر کی دارد که دنبال پدر گردد؟
مگو طغرا به کامم آسمان هرگز نمی گردد
که می گردد به کامت، لیک آن روزی که برگردد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی و لطافت طبیعت و احساسات انسانی می‌پردازد. لب گل‌ها در باغ به رنگ خنده درآمده و غنچه‌ها از خجلت شکوفا می‌شوند. شاعر اشاره می‌کند که مانند یوسف، فرزند کسی نمی‌تواند به دنبال پدرش باشد. همچنین، او به این نکته اشاره می‌کند که آرزوها در این دنیا به طرز دیگری محقق می‌شوند و عدم تحقق آن‌ها در زمان مناسب، مفهوم ویژه‌ای دارد.