شمارهٔ ۳۲۰ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زاهدی افسرده اشاره می‌کند که وقتی به میخانه می‌رسد، آتش باده تبدیل به دود می‌شود و از روزن خارج می‌گردد. شاعر از زاهد می‌خواهد که در این حالت خواب آلودگی و افسردگی از اشک‌ها دور شود و اجازه دهد که این کودک (نماد آزادی و رهایی) به دامن برود، یعنی به زندگی و لذت‌ها بپردازد. خلاصه‌ای از موضوع شعر در دعوت به تجربه و رهایی از قید و بندهاست.