شمارهٔ ۳۲۴ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

عاشق و معشوقی که زبان و دل‌شان یکی است، مانند گلی پریشان است که وقتی شکوه معشوق را می‌بیند، بلبل به سرود در می‌آید.