شمارهٔ ۳۲۵ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
بی روی تو، شبنم سحرخیز
بر آتش لاله، آب ریزد
دست از دو طرف بر آن کمر گیر
مگذار که پیچ و تاب ریزد!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و دلربایی محبوبش اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که توجهش را جلب کند. او می‌گوید اگر محبوبش در کنار او نباشد، زیبایی‌ها و لذت‌های زندگی بی‌معناست. شاعر همچنین به لطافت و جذابیت محبوب اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که در نگه‌داشتن زیبایی و آرامش دقت کند.