شمارهٔ ۳۳ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
فصل گلگشت چمن شد ای گل رعنا بیا
برگ عیش از کف مده، با ساغر و مینا بیا
ما غم انگیزیم، نه گل تاب ما دارد نه خار
تا نبینی باغ را پژمرده، پیش از ما بیا
دست می باید ز ایران شست پیش از سیر هند
گر به هند آیی ز ایران، از ره دریا بیا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به گل زیبایی (ای گل رعنا) دعوت می‌کند که به گلگشت (گشت و گذار) بیاید و لحظات خوشی را با هم بگذرانند. او از غم و اندوهی که در باغ وجود دارد می‌گوید و تأکید می‌کند که قبل از اینکه باغ پژمرده شود، باید بیاید و از زیبایی‌های آن لذت ببرد. شاعر همچنین به سفر از ایران به هند اشاره می‌کند و پیشنهاد می‌دهد که اگر کسی به هند برود، باید راه دریا را انتخاب کند. به طور کلی، شعر دعوت به شادی و زندگی در لحظه‌های حال است.