شمارهٔ ۳۴۸ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به حال افسردگی و غم عشق خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که دلش از خودش دور شده و اکنون باید به مسایل و غم‌های دیگران توجه کند.