نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۶۵ طغرای مشهدی

طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

در ازل نگشود چشمم تا غمش پیدا نشد

دیده ام چون شمع جز بر روی آتش وا نشد

گر به سویش ره نیابی، پا مکش از جستجوی

قطره بی سرگشتگی همصحبت دریا نشد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات عشق و جستجوی آن اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که تا زمانی که عشق و غم نمایان نشده، چشمش باز نشده است. او مانند شعله شمع تنها بر روی آتش متمرکز است و به جستجوی عشق می‌پردازد. در نهایت، او می‌گوید که برای دستیابی به معشوق، باید در جستجو کوشید و نباید تلاش را رها کرد، زیرا بدون تلاش، امکان ملاقات با عشق وجود نخواهد داشت.