شمارهٔ ۳۶۲ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)
بس که خیال آن پری، مایه دردسر شود
ترسم اگر ببینمش، دردسر دگر شود
اشک جهان نورد من، یاد نکرد دیده را
یاد پدر نمی کند، طفل چو دربدر شود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به عشق و خیال یک پری می‌پردازد که باعث ایجاد دردسر برای او شده است. او نگران این است که اگر آن پری را ببیند، دردسرهای جدیدی برایش به وجود بیاید. سپس به اشک و غم جهان نوردش اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ‌کس مانند فرزند به یاد پدرش نیست، حتی اگر در سختی‌ها و مشکلات بیفتد.