شمارهٔ ۳۷۷ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این دو بیت شعری به غم و اندوه ناشی از خشکسالی اشاره دارد. شاعر به توصیف وضعیت باغی می‌پردازد که به خاطر آتش و خشکی، در حال نابودی است و در عین حال نوشیدن شراب را به عنوان یک تسلی و شادی در این اوضاع نامناسب مطرح می‌کند. در واقع، با وجود مشکلات، هنوز به دنبال لحظاتی از خوشی و شادی است.