شمارهٔ ۳۷۶ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به احساس درد و اندوه ناشی از جدایی اشاره دارد. در شب وصال، وقتی صبح جدایی فرا می‌رسد، دل انسان به شدت آسیب می‌بیند، به‌گونه‌ای که مانند سفیدی مو در میان زلف سیاه به نظر می‌رسد.