نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۸۶ طغرای مشهدی

طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

سرزلف ترا تا دید دل، از پای می افتد

مدام این طفل را در اول شب، خواب می آید

چنان طفل نگه را بی رخت سرگشته می بینم

که پنداری ز راه کوچه گرداب می آید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جذابیت موی سر محبوب اشاره دارد و احساساتی از عشق و دلبستگی را بیان می‌کند. شاعر می‌گوید که وقتی موی محبوب را می‌بیند، دلش از شدت عشق می‌افتد. همچنین به خواب آلودگی خود اشاره می‌کند و از حالتی شبیه به سرگشتگی در نگاه به محبوب می‌گوید که او را در کوچه‌ای می‌بیند که پر از گرداب است. به طور کلی، شعر احساسات عاشقانه و شیدایی را به تصویر می‌کشد.