شمارهٔ ۴۰۳ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت از شبستان دلش و تأثیر زلف معشوق بر حالت درونی‌اش صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که با غفلت از خواب، آرزوهایش بیدار می‌شوند. نتیجه این تلاش‌ها برای او همچون کارگری بی‌جیره و مواجب است و ثمره سرگردانی‌اش به دیگران می‌رسد، نه به خود او.