نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۲۱ طغرای مشهدی

طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

چون کند چشم ترم گلریزی باران اشک

می دود بهر تماشا، ابر در بالای ابر

هرچه می آید به دستش، می کند امروز صرف

در غم فردا نباشد طبع بی پروای ابر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تصویر کشیدن احساسات شاعر نسبت به طبیعت و زندگی است. شاعر از دیدن باران و ابرها صحبت می‌کند و می‌گوید که ابرها همواره در حال حرکت و تماشا هستند. او به زندگی و لحظه‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید امروز را باید درک کرد و به غم فردا فکر نکرد. در کل، این شعر درباره زیبایی لحظه‌های حال و بی‌پروایی در برابر آینده است.