شمارهٔ ۴۲۸ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
شیشه خونها خورد و می گیرد قدح کام از لبش
خنده ساغر ببین، از گریه مینا مپرس
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به تصویری از غم و شادی در عالم میپردازد. شیشهی خون به شکلی اشاره دارد به آسیبها و جراحات احساسی، در حالی که قدح پر از می به معنای لذت و شادی است. تضاد بین خندهای که از ساغر (جام) ناشی میشود و گریهای که مینا (زن) دارد، نشاندهندهٔ پیچیدگی احساسات انسانی است. به عبارتی، ظاهر شاد و خندان ممکن است در درون حاوی غم و درد باشد.