شمارهٔ ۴۲۹ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به یاد روزهای وصال معشوقش می‌افتد و تنها حسرت و افسوس در دلش باقی مانده است. او بیان می‌کند که اگر معشوقش از نوشیدن شراب دست بکشد، فریادش به اندازه صدای ناقوس بلند خواهد شد. این ابیات به احساس تنهایی و دلتنگی شاعر اشاره دارد.