نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۳۱ طغرای مشهدی

طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

هر کجا پیمانه گیرد از لب جانانه بوس

هست تا جان در بدن، می گیرم از پیمانه بوس

شبنم از گل بوسه چین شد، چون ننالد عندلیب؟

آشنا محروم و می گیرد ازو بیگانه بوس

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به بیان عشق و زیبایی‌های بوسه می‌پردازد. شاعر با اشاره به اهمیت بوسه از معشوق می‌گوید که تا زمانی که جان در بدن دارد، بوسه را از پیمانه می‌گیرد. همچنین به حسرت و دوری از معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که مانند شبنم به گل، هنگامی که بلبل ناله کند، تنها آشنا می‌تواند از این بوسه بهره‌مند شود، در حالی که بیگانه نیز بوسه‌ای می‌گیرد. در کل، شعر به شکوه و زیبایی بوسه در ارتباطات عاشقانه پرداخته است.