شمارهٔ ۴۹ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
بس که آن وحشی غزالم سر به صحرا داده است
می برد با خود چو مجنون هر طرف آهو مرا
بوی عشقم زنده می دارد،وگرنه همچو گل
می نماید زخم این پهلو ازان پهلو مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر به عشق و جنون اشاره دارد. او می‌گوید که چنان به دیوانگی افتاده که مانند مجنون به دنباله آهوها می‌رود. بوی عشقش او را زنده نگه داشته، در غیر این صورت زخم‌های عاطفی‌اش مانند زخم‌های یک گل نمایان است. به طور کلی، شاعر احساسات عمیق و درد عشق را به تصویر می‌کشد.