نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۰۵ طغرای مشهدی

طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

نماند خون دل و کار عشق در پیش است

چنان که آب شود در میان راه تمام

ز بس شدم همه تن صرف دیدنش چون شمع

نماند یک سر مویم چو شد نگاه تمام

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ شدت عشق و فدای تمام وجود برای معشوق است. شاعر بیان می‌کند که عشق او آنقدر عمیق و تند است که همچون شمعی در حال ذوب شدن برای دیدن معشوق صرف شده و دیگر چیزی از او نمانده است. در واقع، شاعر احساس می‌کند که عشق او تمام وجودش را فراگرفته و در این مسیر، درد و رنجی را متحمل شده است.