شمارهٔ ۵۱۹ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
جنون در چوب گل پیچد ز سودایی که من دارم
کند زنجیر شور از دست غوغایی که من دارم
ز عشق گلرخان نه دین من برجاست، نه دنیا
نصیب کس مبادا دین و دنیایی که من دارم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از عشق شدید و دیوانگی خود سخن می‌گوید. او به این اشاره دارد که عشقش به گلرخان چنان عمیق و پرشور است که نه فقط دین و دنیا برایش اهمیتی ندارد، بلکه جنون و شور و حالش را نیز به چوب گل می‌پیچد. این عشق برای او به قدری قوی است که از هر گونه قید و بند آزاد است.