شمارهٔ ۵۳۱ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
بس که در هر سخنم صد غلط آید به زبان
لب به حرفی نگشودم که پشیمان نشوم
من کم از شانه نیم در ره غیرت، ز چه رو
بهر جمعیت زلف تو پریشان نشوم؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر حذر و احتیاط گوینده در کلامش است. او به خاطر خطاهای متعددی که ممکن است در سخنانش پیش آید، سعی می‌کند از بیان حرف‌هایی که ممکن است موجب پشیمانی‌اش شود، پرهیز کند. همچنین، او اشاره می‌کند که به خاطر غیرت و احترام به عشقش، نمی‌خواهد در جمعیت و بین دیگران به هم بریزد و زلفش را پریشان کند.