شمارهٔ ۵۳۶ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن (رمل مثمن سالم)
تا توان از باغ وصلش صد گل یکدست چید
هر دو دستش را گرفتار حنا می خواستیم
خواستیم آسودگی، لیکن خدا هرگز نخواست
گر خدا می خواست، ما هم از خدا می خواستیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به زیبایی‌های عشق و دوستی اشاره می‌کند. او از تلاش برای چیدن گل‌ها و به دست آوردن زیبایی‌ها صحبت می‌کند، اما در نهایت به این نکته می‌رسد که آرزوهایشان با خواست خدا همخوانی ندارد و اگر خدا می‌خواست، آن‌ها هم خواسته‌ها و آرزوهایشان را با اراده الهی هماهنگ می‌کردند.