شمارهٔ ۵۷۰ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
جز من که داده مادر دهرم ز غصه شیر
کس پرورش نیافته هرگز به دوش غم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت اشاره می‌کند که تنها خود اوست که از مادر زمانه‌اش، غم را به عنوان شیر خوراکی دریافت کرده و دیگران هرگز نتوانسته‌اند به این اندازه غم را تحمل کنند. به نوعی بیانگر سختی‌ها و رنج‌هایی است که او به دوش می‌کشد.