شمارهٔ ۵۷۱ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
نمی گیرد قرار آن شوخ یک دم چون صبا در وی
اگر کاشانه ای از خاک دامنگیر می سازم
به یاد صورتش هر جا نگاهم بر زمین افتد
تو گویی بر زمین چون کودکان تصویر می سازم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر از ناتوانی در دستیابی به آرامش و ثبات صحبت می‌کند. شاعر به یاد چهره معشوقش، به هر جا که نگاه می‌کند، احساس می‌کند که در حال ساختن تصاویری از اوست. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که نمی‌تواند به یک قرار و آرامش پایدار دست یابد و اگر بخواهد، خانه‌ای از خاک می‌سازد تا این احساسات را در خود گنجینه کند.