نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۸۵ طغرای مشهدی

طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

اگر چو آینه سر تا قدم شوی همه چشم

به سوی دوست نگر، سوی خود نگاه مکن

چو عشق، لفظ صنم را به حق کند تفسیر

مباش منکر یک حرف و صد گناه مکن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به مفهوم عشق و نگاه به دوست تاکید می‌کند. او می‌گوید اگر انسان خود را مانند آینه بسازد، باید تمام توجهش را به دوست معطوف کند و به خودش نگاه نکند. همچنین، اشاره می‌کند که عشق می‌تواند تفسیر درستی از مفهوم معشوق به دست دهد و نباید به هیچ دلیلی منکر یکی از این معانی یا گناهان شد. خلاصه این که، در عشق باید چشم‌پوشی از خود و توجه به محبوب را تمرین کرد.