شمارهٔ ۵۹۴ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
بازی خور عقلم، سگ دیوانه به از من
غمخوار دلم، خوشه بی دانه به از من
در بیخودی ام پای هوس ره نکند گم
رندی نبود بر در میخانه به از من
رگ بر تن زارم خط بیزاری عقل است
آرد ز کجا عشق تو دیوانه به از من؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت‌ها شعری هستند که احساسات عاطفی و عمیق شاعر را نسبت به عشق و دیوانگی توصیف می‌کنند. شاعر از وضعیت درونی خود می‌گوید و بیان می‌کند که اگرچه عقل و منطق او در حال گمراهی هستند، عشق او از هر چیزی مهم‌تر و ارزشمندتر است. او به بی‌قراری و شور درونی‌اش اشاره می‌کند و در نهایت، عشق را بالاتر از هر چیز دیگری می‌داند.