شمارهٔ ۶۰۲ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
بگذر از تحریر، بلبل! فکر تقریری بکن
مصحف گل را نفهمیدیم، تفسیری بکن
صحبت دیوانگان، دیوانگی می آورد
گر به ما خواهی نشستن، فکر زنجیری بکن
بخت در خواب است ای دل، فکر شبگیری بکن
بهر جان بردن ز دست خصم، تدبیری بکن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساساتی همچون ناتوانی در بیان و فهم عمیق مفاهیم اشاره دارد. شاعر از بلبل، که نماد زیباگویان است، می‌خواهد از بیان سطحی بگذرد و به عمق معرفت بپردازد. همچنین اشاره به صحبت‌های دیوانگان دارد که ممکن است دچار افراط شوند. شاعر از دل می‌خواهد تا با اندیشه‌ای منطقی، خواب‌های بخت را به واقعیت تبدیل کند و برای نجات از مشکلات تدبیری بیندیشد. به طور کلی، شاعر به اهمیت تفکر عمیق و برنامه‌ریزی در برابر چالش‌ها اشاره می‌کند.