شمارهٔ ۶۰۶ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تمثیل دو عنصر زیبایی و عریان شدن اشاره دارد. شاعر به وضوح می‌گوید که در نهایت، زیبایی‌های ظاهری و فریبای زندگی، به مرور زمان نمایان می‌شود و حتی ممکن است زیبایی‌ها نیز در برابر زمان و چگونگی زندگی دستخوش تغییر شوند. دختر رز، نماد زیبایی و جوانی است که هرچند لباس زیبایی بر تن دارد، اما در نهایت حقیقت و پیری هم به سراغش می‌آید.