شمارهٔ ۶۱۶ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
ز بی برگی بود لبریز رونق گلستان من
بهار از جای برخیزد به تعظیم خزان من
شکاراندازیی بی سعی تقدیر آرزو دارم
به زور دیگری تا کی جهد تیر از کمان من؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به احساساتی چون ناامیدی و بی‌ثمر بودن تلاش‌ها اشاره می‌کند. او از بی‌ثمر بودن زندگی‌اش در گلستانی که نشانه‌ای از رونق ندارد، سخن می‌گوید و همچنین به انتظار بهار و تلاش برای دستیابی به آرزوها اشاره می‌کند. او با حسرتی از تلاش‌های بی‌نتیجه خود یاد می‌کند و به این می‌اندیشد که با زور دیگران نمی‌توان به اهدافش رسید.