شمارهٔ ۶۲۱ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)
ز بهار برگ الوان، ز کفت حنای رنگین
ز چمن گل و شقایق، ز تو دست و پای رنگین
در و بام چون نگردد به صفای باغ و بستان؟
که فضای خانه دارد ز رخت هوای رنگین
به لباس ارغوانی، چو رود به سوی گلشن
نکند گل از خجالت، هوس قبای رنگین
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی‌های بهار و رنگ‌های دل‌انگیز آن اشاره می‌کند. او از برگ‌های رنگی، گل‌ها و شقایق‌ها صحبت می‌کند و به فضایی که وجود رخت در خانه ایجاد کرده است، اشاره می‌کند که به آن جلوه‌ای زیبا و رنگین می‌دهد. همچنین از لباس ارغوانی می‌گوید که به سوی گلستان می‌رود و به نحوی از خجالت گل‌ها و زیبایی آن‌ها یاد می‌کند. در کل، شعر به وصف زیبایی‌های طبیعت و تأثیر رنگ‌ها در زندگی انسان‌ها می‌پردازد.